طرح نخستین بنای آرامگاه فردوسی از سو مسجد قبا مشهدی مهندس کریم ومهربان طاهرزاده بهزاد تهیه و تنظیم شد که گفته میشود از فعالان انقلاب مشروطه و ظاهرا اول شخص اهل ایران بوده که به شکل آکادمیک در حرفه معماری در آلمان علم آموزی نموده است.طرح مرحوم طاهرزاده پذیرفته و عملیات ایجاد کرد طرح شروع شد ولی با اجرای سکوی نخستین، عملیات توقیف شد که انگیزه آن نیز اعتراض بعضی به مناسب نبودن این طرح تیتر شدهاست.
بعد از آن با اجرا نفوذ تیمورتاش، پیاده سازی بنای آرامگاه فردوسی به “آندره گدار” فرانسوی واگذار شد. که طرح او بنایی هرمی صورت مشابه اهرام مصر بر روی سکوی ساخته گردیده قبلی بود. طرح “گدار” اگرچه بر روی به عبارتی سکوی تشکیلشده بوسیله طاهرزاده نصب گردیده بود ولی این طرح هم به جهت عدم تناسب آدرس مسجد قبا مشهد با معماری سنتی و تاریخ کشور ایران، گزینه اعتراض اصحاب تمدن قرار گرفت و از سوی دیگر بعد از ایجاد کرد هرم، سقف آن ناکامی و به همین دلایل، عمل توقیف شد.
فقدان تخصص علمی اجرایی باعث شد که در طول تشکیل داد بنای آرامگاه فردوسی به ملاحظات دقیق و غامض و اصول مهندسی و مکانیک خاک توجهی نشود حالا آنکه در دشت توس به جهت همجواری با کشف رود و وجود آبهای زیرسطحی این ملاحظات می بایست بیشتر گزینه اعتنا قرار می گرفت.
رعایت نکردن این مفاد سبب شد بنای آرامگاه فردوسی که بنا ای بسیار هنگفت و فاقد هرگونه پی سازی متناسب با وسعت و وزن آن بود در زمان اندکی بعد از اتمام ایجاد کرد، در گیر گردهمایی و شکستگی در بخشهای متفاوت خواهد شد به سیرتکامل ای که در زمان ۳۰ سال پس از آن بارها مستلزم تعمیر و نوسازی مهم شد.
این شیوه تا جایی پیش رفت که دیگر مرمتهای رزرو مسجد قبا مشهد مختلف پاسخگوی سرعت فرآیند تخریبیِ گردهمایی این ساختمان عدم وجود لذا در سال ۱۳۴۳ شمسی با تصمیم انجمن اثرها ملی تمام سازه برچیده شد و مجدد با پیاده سازی و پژوهش مرحوم مهندس هوشنگ سیحون و اجرای مهندس “گیو جودت” با پیش گویی آحاد ملاحظات فنی تشکیل داد سازه، آرامگاه فردوسی به صورت ظاهری قبل ساخته شد.
در تجدید بنای آرامگاه فردوسی تالاری به مساحت ۹۰۰ مترمربع در زیربنا ساخته شد و قبر فردوسی از مقام قبل که بر روی سکویی با طول دو متر قرار داشت به زیرزمین جابجایی یافت. بنای کنونی در سال ۱۳۴۷ شمسی بهرهبرداری شد و مهندس سیحون در کنار نوسازی بنای آرامگاه، گلشن آرامگاه فردوسی را هم بر طبق الگوی چهارباغ اهل ایران از شماره تلفن مسجد قبا مشهد روش رعایت قرینه سازی و تعبیه آب نماهای مختلف و جویبار های آب پیوسته و گسسته در فضای گلشن محوطه سازی کرد.
طرح نخستین بنای آرامگاه فردوسی از سو مسجد قبا مشهدی مهندس کریم ومهربان طاهرزاده بهزاد تهیه و تنظیم شد که گفته میشود از فعالان انقلاب مشروطه و ظاهرا اول شخص اهل ایران بوده که به شکل آکادمیک در حرفه معماری در آلمان علم آموزی نموده است.طرح مرحوم طاهرزاده پذیرفته و عملیات ایجاد کرد طرح شروع شد ولی با اجرای سکوی نخستین، عملیات توقیف شد که انگیزه آن نیز اعتراض بعضی به مناسب نبودن این طرح تیتر شدهاست.
بعد از آن با اجرا نفوذ تیمورتاش، پیاده سازی بنای آرامگاه فردوسی به “آندره گدار” فرانسوی واگذار شد. که طرح او بنایی هرمی صورت مشابه اهرام مصر بر روی سکوی ساخته گردیده قبلی بود. طرح “گدار” اگرچه بر روی به عبارتی سکوی تشکیلشده بوسیله طاهرزاده نصب گردیده بود ولی این طرح هم به جهت عدم تناسب آدرس مسجد قبا مشهد با معماری سنتی و تاریخ کشور ایران، گزینه اعتراض اصحاب تمدن قرار گرفت و از سوی دیگر بعد از ایجاد کرد هرم، سقف آن ناکامی و به همین دلایل، عمل توقیف شد.
فقدان تخصص علمی اجرایی باعث شد که در طول تشکیل داد بنای آرامگاه فردوسی به ملاحظات دقیق و غامض و اصول مهندسی و مکانیک خاک توجهی نشود حالا آنکه در دشت توس به جهت همجواری با کشف رود و وجود آبهای زیرسطحی این ملاحظات می بایست بیشتر گزینه اعتنا قرار می گرفت.
رعایت نکردن این مفاد سبب شد بنای آرامگاه فردوسی که بنا ای بسیار هنگفت و فاقد هرگونه پی سازی متناسب با وسعت و وزن آن بود در زمان اندکی بعد از اتمام ایجاد کرد، در گیر گردهمایی و شکستگی در بخشهای متفاوت خواهد شد به سیرتکامل ای که در زمان ۳۰ سال پس از آن بارها مستلزم تعمیر و نوسازی مهم شد.
این شیوه تا جایی پیش رفت که دیگر مرمتهای رزرو مسجد قبا مشهد مختلف پاسخگوی سرعت فرآیند تخریبیِ گردهمایی این ساختمان عدم وجود لذا در سال ۱۳۴۳ شمسی با تصمیم انجمن اثرها ملی تمام سازه برچیده شد و مجدد با پیاده سازی و پژوهش مرحوم مهندس هوشنگ سیحون و اجرای مهندس “گیو جودت” با پیش گویی آحاد ملاحظات فنی تشکیل داد سازه، آرامگاه فردوسی به صورت ظاهری قبل ساخته شد.
در تجدید بنای آرامگاه فردوسی تالاری به مساحت ۹۰۰ مترمربع در زیربنا ساخته شد و قبر فردوسی از مقام قبل که بر روی سکویی با طول دو متر قرار داشت به زیرزمین جابجایی یافت. بنای کنونی در سال ۱۳۴۷ شمسی بهرهبرداری شد و مهندس سیحون در کنار نوسازی بنای آرامگاه، گلشن آرامگاه فردوسی را هم بر طبق الگوی چهارباغ اهل ایران از شماره تلفن مسجد قبا مشهد روش رعایت قرینه سازی و تعبیه آب نماهای مختلف و جویبار های آب پیوسته و گسسته در فضای گلشن محوطه سازی کرد.
آدرس مسجد قبا مشهد و راهنمای مراجعه به این مسجد