آقا نجفی قوچانی
سید محمدحسن حسینی (۱۲۹۵-۱۳۶۳ق) دارای اسم و رسم به آقا نجفی قوچانی، از عالمان و فقیهان قرن چهاردهم قمری. وی تالیف کننده کتابهای سیاحت غرب و سیاحت شرق میباشد. محمدحسن از شاگردان میرزا جهانگیر خان قشقائی و آخوند خراسانی بوده و در سن ۳۰ سالگی به رتبه اجتهاد مسجد قبا مشهد رسید.
او بعداز بیست سال معاش در نجف به کشور ایران برگشت و بعد از آن تا هنگام مرگ در سال ۱۳۶۳ق در قوچان، به درس دادن، راهنمایی پرداخته و در دغدغهها از عموم تامین میکرد و با آن که در هنگام مرگ در حوزه قوچان و حتی برخی شهرستانهای محیط نفوذ معنوی داشت، از متاع عالم چیزی آدرس مسجد قبا مشهد نداشت.
گستردن دعای صباح، گستردن و ترجمه رساله تُفّاحیه و لبه بر کفایه الاصول برای مثال تألیفات او میباشد.
معاشطومار
سید محمدحسن در ۱۲۹۵ق در روستای خسرویه از توابع قوچان متولد شد و در شب آدینه ۲۶ ربیعالثانی ۱۳۶۳ق/۲۰ آوریل ۱۹۴۴م/۱۳۲۳ش در ۶۸ سالگی در قوچان درگذشت و در حسینیه خویش در قوچان به رزرو مسجد قبا مشهد خاک امانت شد.[۱]
سید محمد بابا آقا نجفی کشاورز بوده و سواد مقدماتی داشته، البته عشقمند به علم آموزی فرزندش بوده و مقدمات این شغل را از سنین کودکی و از به عبارتی مدرسه روستای خروه آماده کرد، به نحوی که آقا نجفی پیش از هفت سالگی قرآن را نزد بابا ختم کرد. بابا سید محمدحسن آقا نجفی عجمگویش و مادرش کرد بود و زلال اسم داشته میباشد. پدربزرگ آقا نجفی نیز سید جواد اسم داشت و همین، انگیزه تعیین خویشان جوادی و جوادی مقدم به وسیله برخی فرزندان شماره تلفن مسجد قبا مشهد اوست.[۲]
آقا نجفی در کودکی بیمار و رنجور بوده، اما از به عبارتی کودکی خلال علماندوزی، کارهایی مثل نهالکاری، درودگری و پشتهکشی و آبیاری مینموده است. وی در مدتی کوتاه دروس فارسی و عربی مرسوم و مقدمات آن فرصت را در مدرسهمنزل روستا به اتمام رساند. وی در مدرسه، جزواتی از قرآن مجید و یه خرده هراسّل و نصاب و اکانت جُمَل و اعداد هندسی را نیز خواند.
انصراف از علم آموزی
آقانجفی کارایی کرد به پدرش بقبولاند که همین مقدار علم آموزی برای وی کافی میباشد و برای ثابت حیث خویش به شعری از روحانی بهائی از کتاب نان و حلوا استناد کرد که «دانش قانونی رمز به رمز قیل میباشد و قال/خیر از وی کیفیتی نتیجه ها خیر متاع».
ولی پدرش علاوه بر اندرز وی با این ذکر که : الناس موتی و أهل العلم أحیاء اورا در حالی که ۱۳ سال داشت، وادار به ادامه علم آموزی و روانه شهر قوچان کرد.[۳]
همسر و فرزندان
آقا نجفی دوبار وصلت کرد. در ۱۶ رمضان سال ۱۳۲۵ق با دختری منسوب به یکیاز خانوادههای اهل ایران مقیم کربلا به اسم سکینه بیگم تزویج کرد[۴] و از او در عراق دارنده چهار دختر و یک پسر شد. دو دختر و پسر آقا نجفی در عراق وفات یافتند که در وادی السلام دفن شدند و دو دختر دیگر را که دو قلو بودند با خویش به کشورایران آورد. او در سال ۱۳۱۸ش، دو سال بعد از فوت همسرش، وصلت دوباره کرد و از همسر دوم خویش به اسم فاطمه بیگم دارنده دو پسر به اسمهای علی و مهدی شد.[۵]
آقا نجفی قوچانی
سید محمدحسن حسینی (۱۲۹۵-۱۳۶۳ق) دارای اسم و رسم به آقا نجفی قوچانی، از عالمان و فقیهان قرن چهاردهم قمری. وی تالیف کننده کتابهای سیاحت غرب و سیاحت شرق میباشد. محمدحسن از شاگردان میرزا جهانگیر خان قشقائی و آخوند خراسانی بوده و در سن ۳۰ سالگی به رتبه اجتهاد مسجد قبا مشهد رسید.
او بعداز بیست سال معاش در نجف به کشور ایران برگشت و بعد از آن تا هنگام مرگ در سال ۱۳۶۳ق در قوچان، به درس دادن، راهنمایی پرداخته و در دغدغهها از عموم تامین میکرد و با آن که در هنگام مرگ در حوزه قوچان و حتی برخی شهرستانهای محیط نفوذ معنوی داشت، از متاع عالم چیزی آدرس مسجد قبا مشهد نداشت.
گستردن دعای صباح، گستردن و ترجمه رساله تُفّاحیه و لبه بر کفایه الاصول برای مثال تألیفات او میباشد.
معاشطومار
سید محمدحسن در ۱۲۹۵ق در روستای خسرویه از توابع قوچان متولد شد و در شب آدینه ۲۶ ربیعالثانی ۱۳۶۳ق/۲۰ آوریل ۱۹۴۴م/۱۳۲۳ش در ۶۸ سالگی در قوچان درگذشت و در حسینیه خویش در قوچان به رزرو مسجد قبا مشهد خاک امانت شد.[۱]
سید محمد بابا آقا نجفی کشاورز بوده و سواد مقدماتی داشته، البته عشقمند به علم آموزی فرزندش بوده و مقدمات این شغل را از سنین کودکی و از به عبارتی مدرسه روستای خروه آماده کرد، به نحوی که آقا نجفی پیش از هفت سالگی قرآن را نزد بابا ختم کرد. بابا سید محمدحسن آقا نجفی عجمگویش و مادرش کرد بود و زلال اسم داشته میباشد. پدربزرگ آقا نجفی نیز سید جواد اسم داشت و همین، انگیزه تعیین خویشان جوادی و جوادی مقدم به وسیله برخی فرزندان شماره تلفن مسجد قبا مشهد اوست.[۲]
آقا نجفی در کودکی بیمار و رنجور بوده، اما از به عبارتی کودکی خلال علماندوزی، کارهایی مثل نهالکاری، درودگری و پشتهکشی و آبیاری مینموده است. وی در مدتی کوتاه دروس فارسی و عربی مرسوم و مقدمات آن فرصت را در مدرسهمنزل روستا به اتمام رساند. وی در مدرسه، جزواتی از قرآن مجید و یه خرده هراسّل و نصاب و اکانت جُمَل و اعداد هندسی را نیز خواند.
انصراف از علم آموزی
آقانجفی کارایی کرد به پدرش بقبولاند که همین مقدار علم آموزی برای وی کافی میباشد و برای ثابت حیث خویش به شعری از روحانی بهائی از کتاب نان و حلوا استناد کرد که «دانش قانونی رمز به رمز قیل میباشد و قال/خیر از وی کیفیتی نتیجه ها خیر متاع».
ولی پدرش علاوه بر اندرز وی با این ذکر که : الناس موتی و أهل العلم أحیاء اورا در حالی که ۱۳ سال داشت، وادار به ادامه علم آموزی و روانه شهر قوچان کرد.[۳]
همسر و فرزندان
آقا نجفی دوبار وصلت کرد. در ۱۶ رمضان سال ۱۳۲۵ق با دختری منسوب به یکیاز خانوادههای اهل ایران مقیم کربلا به اسم سکینه بیگم تزویج کرد[۴] و از او در عراق دارنده چهار دختر و یک پسر شد. دو دختر و پسر آقا نجفی در عراق وفات یافتند که در وادی السلام دفن شدند و دو دختر دیگر را که دو قلو بودند با خویش به کشورایران آورد. او در سال ۱۳۱۸ش، دو سال بعد از فوت همسرش، وصلت دوباره کرد و از همسر دوم خویش به اسم فاطمه بیگم دارنده دو پسر به اسمهای علی و مهدی شد.[۵]
سوالات مهم قبل از رزرو مسجد قبا مشهد؛ راهنمای کامل برای انتخاب و هماهنگی مراسم