مسجد جامع اصفهان که به مسجد جامع عتیق و مسجد آدینه اصفهان نیز پر اسم و رسم میباشد، یکیمسجد قبا مشهد از بناهای تاریخی اصفهان در کشورایران میباشد که عمر آن به سدۀ دوم هجری قمری بازمیخواهد شد. این مسجد در اندازهای خرد و متناسب با جمعیت اصفهان در سال ۱۵۶ هجری قمری/۷۷۷ میلادی ساخته شد و سبب ساز رویش شهرنشینی شد. در سال ۲۲۶ ه.ق/۸۴۶ م به دستور خلیفه آدرس مسجد قبا مشهد معتصم عباسی، مسجد قبل تخریب و بنایی ردیفدار به یار و همدم سقفی چوبی جایگزین آن شد که کماکان قسمتی از ردیفها و دیوارهای آن ماندهمیباشد. مهمترین تغییرات مسجد در زمانه سلجوقی شکل گرفت؛ رزرو مسجد قبا مشهد معماران این زمان از الگوی «مسجد عربی» مسافت گرفتند و با ایجاد کرد چهار حیاط در ضلعهای شمالی، جنوبی، شرقی و غربی، سبکی تازه پدیدآوردند که به «مسجد اهل ایران» جهانی شد. در ربیعالاول ۵۱۵ ه.ق این مسجد به وسیله اسماعیلیان به حریق کشیده شد و بعد ها مجدد آیتم تجدید بنا و ترمیم قرار گرفت. در سدههای شماره تلفن مسجد قبا مشهد آن گاه و در عصرهای ایلخانی، مظفری، تیموری، صفوی و قاجار نیز این مسجد تغییرات مهمی را از راز طی کرد.
مسجد جامع اصفهان آغاز از آجر ناپخته درست شدهبود ولی به خیال پایداری خشت، سرعت تشکیل داد بالا و بعضی کارداران دیگر، در مرمت آن از خشت استعمال کردند. طاقهای چشمهای، ایوانهای چهارگانه، سردرها، جرزهای آجری و تزئینات متفاوتی که متناسب با معماری هر عصر از تاریخ کشور ایران و در مدلهای خراسانی (یا این که عربی) و رازی درین مسجد به عمل برده گردیده، اثری را پدیدآورد که الگویی برای مساجد جمهوری اسلامی ایران و حتی بخش ها مسلماننشین دیگر محسوب میشود.
ضلع شمالی مسجد از تراس درویش، مکتبٔ مظفری، گنبد تاجالملک یا این که گنبد خاکی، چهلستون، شبستان و کتیبههای مختلفی که از زمانهای سلجوقی و صفوی بهجا باقیمانده، درست شدهمیباشد. این کتیبهها با استعمال از گچ و خشت ساخته و با خطهایی زیرا کوفی، ثلث، نستعلیق و بنایی و آیاتی از قرآن تزئین گردیدهاند. در ضلع جنوبی مسجد، ضلعی میباشد که ساختمانهای اصلیِ سازه در آن به مدل عربی و بوسیلهٔ آجر ناپخته تشکیل شدهاند. در زمانه نظامالملک با تخریب شبستان، گنبدی به طور دوپوسته سازه شد که سبب ساز پوشیده ماندن شکافبندیها بود و گنبد را والاخیس آرم میاعطا کرد. در زمانه آل مظفر، آق قویونلو و صفویه نیز کتیبههایی بهاین بخش اضافه شدند و بنای ضلع جنوبی پاره ای تغییر تحول کرد. کتیبهٔ سلطان طهماسب مطابق عفو وبخشش مالیات و توبهطومارٔ او، کتیبهٔ پادشاه اسماعیل برای صدور حواله به اسم اشخاص اصفهان، کتیبهٔ سنگفرش و کتبیهٔ آب مباح مسجد مثلا اثر ها جان دار درین ضلع میباشد. ضلع غربی، از شبستان زمستانی، مسجد مصلی، مسجد و محراب الجایتو، کتیبههای شاهان صفوی و محمد امین اصفهانی درست شدهمیباشد. قسمتی از دیوار این ضلع ماندهٔ دیوار خشتی درست شده در قرن هشتم هجریست. دربین اشخاصی که سبب ساز ساخت و ساز تغییراتی دراین بخش سازه شدند میاقتدار از الجایتو، محمد بن بایسنقر تیموری و فرمان روا پاد شاه حسین صفوی اسم پیروزی. جدیدترین نصیب مسجد، ضلع شرقیست که به زمان سلوجوقی وابستگی داراست. این نصیب به گذر زمان مجال تخریب و در روزگار فرمان روا سلیمان صفوی مجدد ساخته شد و کتیبهای مرتبط با این تجدید بنا نیز در حیاط شرقی وجود داراست. به علاوه، کتیبههایی از روزگار هوتکیان، آل مظفر و پادشاه طهماسب صفوی نیز درین نصیب ماندهاند.
مسجد جامع در میدان قیام، خیابان مجلسی، در نقطه نهایی بازار والا جایدارد. این سازه در تاریخ ۱۵ دی ۱۳۱۰ با شمارهٔ تصویب ۹۵ بهتیتر یک کدام از اثرها ملی کشورایران و در سال ۱۳۹۰ هجری خورشیدی تحت عنوان ارثیه جهانی یونسکو به تصویب رسید.
مسجد جامع[دستکاری]
نوشتهی علمیٔ اساسی: مسجد جامع
مسجد جامع، عبادتگاه مسلمانها، محل برگزاری نماز جماعت و نماز آدینه و جای جلسههای سیاسی، اجتماعی و آموزشی میباشد. در شهرسازی مسلمانها مسجد جامع در راءس شهر سازه میگردد. اسم مسجد جامع به برپایی نماز آدینه در آن اشاره داراست و بزرگی و حجم آن هیچ دخلی در نامش نداشتهمیباشد. بعد از ظهور اسلام، محمد مسجدی را در مدینه شالودهگذاری کرد که مسجد النبی اسم گرفت و پایگاه مدیر حکومت و مسجد مهم بود و دیگر مساجد برای عبادت و یاددادن گزینش گردیدهبودند. این مسجد الگوی مهم مسجد جامع در فرهنگ و تمدن اسلامی بودهمیباشد.
احتمال داراست اولیه توشه از فرصت قدمت بن خطاب یا این که علی بن ابیطالب از خلفای راشدین این اسم برای این مساجد به عمل برده گردیده باشد. در فتوحات اول، مساجد را بسیار خرد و به به عبارتی روشٔ مسجد النبی میساختند. اعراب معتقد بودند هیچچیز مثل مسجد نمیتواند وحدت مسلمانها را محافظت نماید. مساجد نخستین با سقفی از حصیر و چوب پوشانده می شد و دیواری گلی آن را دربرمیگرفت. به گذر زمان مجال و با بسط شهرها، مساجد تغییر تحول صورت دادند. معماران اهل ایران از آجر و خشت برای ایجاد کرد دیوارها و سقف به کارگیری کردند و به گذر زمان فرصت حیاطها، طاقهای چشمهای، جرزها، ردیفها و… به بنای مساجد اضافه شد.[۱][۲]
سازه بر حیث هانری کربن، مسجد پرستشگاهی زمینی در مقابل پرستشگاه آسمانی میباشد و در واقع این محل جای رابطه بین اسمان و زمین را آماده مینماید.
در معماری مساجد اهل ایران، دربین صحن، آبگینه آبیرنگ جایدارد که تصویری از افق، که به عبارتی پرستشگاه مثالی میباشد، در آن پدیدار میگردد و کاشیهای گنبد را نمایان مینماید. مساجد دارنده ۴ تراس میباشند که در امتداد ۴ آسمان هم قرار داراهستند.[۳]
مسجد جامع اصفهان که به مسجد جامع عتیق و مسجد آدینه اصفهان نیز پر اسم و رسم میباشد، یکیمسجد قبا مشهد از بناهای تاریخی اصفهان در کشورایران میباشد که عمر آن به سدۀ دوم هجری قمری بازمیخواهد شد. این مسجد در اندازهای خرد و متناسب با جمعیت اصفهان در سال ۱۵۶ هجری قمری/۷۷۷ میلادی ساخته شد و سبب ساز رویش شهرنشینی شد. در سال ۲۲۶ ه.ق/۸۴۶ م به دستور خلیفه آدرس مسجد قبا مشهد معتصم عباسی، مسجد قبل تخریب و بنایی ردیفدار به یار و همدم سقفی چوبی جایگزین آن شد که کماکان قسمتی از ردیفها و دیوارهای آن ماندهمیباشد. مهمترین تغییرات مسجد در زمانه سلجوقی شکل گرفت؛ رزرو مسجد قبا مشهد معماران این زمان از الگوی «مسجد عربی» مسافت گرفتند و با ایجاد کرد چهار حیاط در ضلعهای شمالی، جنوبی، شرقی و غربی، سبکی تازه پدیدآوردند که به «مسجد اهل ایران» جهانی شد. در ربیعالاول ۵۱۵ ه.ق این مسجد به وسیله اسماعیلیان به حریق کشیده شد و بعد ها مجدد آیتم تجدید بنا و ترمیم قرار گرفت. در سدههای شماره تلفن مسجد قبا مشهد آن گاه و در عصرهای ایلخانی، مظفری، تیموری، صفوی و قاجار نیز این مسجد تغییرات مهمی را از راز طی کرد.
مسجد جامع اصفهان آغاز از آجر ناپخته درست شدهبود ولی به خیال پایداری خشت، سرعت تشکیل داد بالا و بعضی کارداران دیگر، در مرمت آن از خشت استعمال کردند. طاقهای چشمهای، ایوانهای چهارگانه، سردرها، جرزهای آجری و تزئینات متفاوتی که متناسب با معماری هر عصر از تاریخ کشور ایران و در مدلهای خراسانی (یا این که عربی) و رازی درین مسجد به عمل برده گردیده، اثری را پدیدآورد که الگویی برای مساجد جمهوری اسلامی ایران و حتی بخش ها مسلماننشین دیگر محسوب میشود.
ضلع شمالی مسجد از تراس درویش، مکتبٔ مظفری، گنبد تاجالملک یا این که گنبد خاکی، چهلستون، شبستان و کتیبههای مختلفی که از زمانهای سلجوقی و صفوی بهجا باقیمانده، درست شدهمیباشد. این کتیبهها با استعمال از گچ و خشت ساخته و با خطهایی زیرا کوفی، ثلث، نستعلیق و بنایی و آیاتی از قرآن تزئین گردیدهاند. در ضلع جنوبی مسجد، ضلعی میباشد که ساختمانهای اصلیِ سازه در آن به مدل عربی و بوسیلهٔ آجر ناپخته تشکیل شدهاند. در زمانه نظامالملک با تخریب شبستان، گنبدی به طور دوپوسته سازه شد که سبب ساز پوشیده ماندن شکافبندیها بود و گنبد را والاخیس آرم میاعطا کرد. در زمانه آل مظفر، آق قویونلو و صفویه نیز کتیبههایی بهاین بخش اضافه شدند و بنای ضلع جنوبی پاره ای تغییر تحول کرد. کتیبهٔ سلطان طهماسب مطابق عفو وبخشش مالیات و توبهطومارٔ او، کتیبهٔ پادشاه اسماعیل برای صدور حواله به اسم اشخاص اصفهان، کتیبهٔ سنگفرش و کتبیهٔ آب مباح مسجد مثلا اثر ها جان دار درین ضلع میباشد. ضلع غربی، از شبستان زمستانی، مسجد مصلی، مسجد و محراب الجایتو، کتیبههای شاهان صفوی و محمد امین اصفهانی درست شدهمیباشد. قسمتی از دیوار این ضلع ماندهٔ دیوار خشتی درست شده در قرن هشتم هجریست. دربین اشخاصی که سبب ساز ساخت و ساز تغییراتی دراین بخش سازه شدند میاقتدار از الجایتو، محمد بن بایسنقر تیموری و فرمان روا پاد شاه حسین صفوی اسم پیروزی. جدیدترین نصیب مسجد، ضلع شرقیست که به زمان سلوجوقی وابستگی داراست. این نصیب به گذر زمان مجال تخریب و در روزگار فرمان روا سلیمان صفوی مجدد ساخته شد و کتیبهای مرتبط با این تجدید بنا نیز در حیاط شرقی وجود داراست. به علاوه، کتیبههایی از روزگار هوتکیان، آل مظفر و پادشاه طهماسب صفوی نیز درین نصیب ماندهاند.
مسجد جامع در میدان قیام، خیابان مجلسی، در نقطه نهایی بازار والا جایدارد. این سازه در تاریخ ۱۵ دی ۱۳۱۰ با شمارهٔ تصویب ۹۵ بهتیتر یک کدام از اثرها ملی کشورایران و در سال ۱۳۹۰ هجری خورشیدی تحت عنوان ارثیه جهانی یونسکو به تصویب رسید.
مسجد جامع[دستکاری]
نوشتهی علمیٔ اساسی: مسجد جامع
مسجد جامع، عبادتگاه مسلمانها، محل برگزاری نماز جماعت و نماز آدینه و جای جلسههای سیاسی، اجتماعی و آموزشی میباشد. در شهرسازی مسلمانها مسجد جامع در راءس شهر سازه میگردد. اسم مسجد جامع به برپایی نماز آدینه در آن اشاره داراست و بزرگی و حجم آن هیچ دخلی در نامش نداشتهمیباشد. بعد از ظهور اسلام، محمد مسجدی را در مدینه شالودهگذاری کرد که مسجد النبی اسم گرفت و پایگاه مدیر حکومت و مسجد مهم بود و دیگر مساجد برای عبادت و یاددادن گزینش گردیدهبودند. این مسجد الگوی مهم مسجد جامع در فرهنگ و تمدن اسلامی بودهمیباشد.
احتمال داراست اولیه توشه از فرصت قدمت بن خطاب یا این که علی بن ابیطالب از خلفای راشدین این اسم برای این مساجد به عمل برده گردیده باشد. در فتوحات اول، مساجد را بسیار خرد و به به عبارتی روشٔ مسجد النبی میساختند. اعراب معتقد بودند هیچچیز مثل مسجد نمیتواند وحدت مسلمانها را محافظت نماید. مساجد نخستین با سقفی از حصیر و چوب پوشانده می شد و دیواری گلی آن را دربرمیگرفت. به گذر زمان مجال و با بسط شهرها، مساجد تغییر تحول صورت دادند. معماران اهل ایران از آجر و خشت برای ایجاد کرد دیوارها و سقف به کارگیری کردند و به گذر زمان فرصت حیاطها، طاقهای چشمهای، جرزها، ردیفها و… به بنای مساجد اضافه شد.[۱][۲]
سازه بر حیث هانری کربن، مسجد پرستشگاهی زمینی در مقابل پرستشگاه آسمانی میباشد و در واقع این محل جای رابطه بین اسمان و زمین را آماده مینماید.
در معماری مساجد اهل ایران، دربین صحن، آبگینه آبیرنگ جایدارد که تصویری از افق، که به عبارتی پرستشگاه مثالی میباشد، در آن پدیدار میگردد و کاشیهای گنبد را نمایان مینماید. مساجد دارنده ۴ تراس میباشند که در امتداد ۴ آسمان هم قرار داراهستند.[۳]
آدرس مسجد قبا مشهد و راهنمای مراجعه به این مسجد