?????? ???? ???? ??? ????

معنویت‌گرایی آیین‌ناباورانه یا معنوی اما نه مذهبی (به انگلیسی: Spiritual but not religious)، عبارتی ابتکاری برای تعریف‌و‌تمجید زندگی معنوی که دین را صرفا و بهترین طریق برای رویش معنوی نمی‌داند. شماره تلفن مسجد قبا مشهد به طور سنتی، کلمات مذهبی و معنوی به صورت هم معنی برای بیان جنبه‌های مختلف دین به کار گرفته می‌شد؛ البته در کاربرد معاصر، معنوی، اغلب برای بیان دنیای درونی افراد به عمل گرفته میگردد.[۱] که بر تندرست و بهروزی روان_بدن_ ذهن تأکید دارد. در حالی که آئین به بعدها جمعی و نهادی توجه داراست.[۲]

البته همچنانی که ارائه تعریفی جامع برای آیین شغل دشواری است این مساله درخصوص معنویت نیز آدرس مسجد قبا مشهد راستگو می‌باشد.[۳] ارلندسون این حرکت را در آمریکا در کتاب خود با عنوان "معنوی نه فقاهتی" در سال 2000 مطرح کرد.[۴]

خاستگاه و آمار جمعیتی
این پدیده احتمالاً در منفعت جنبش نو رمانتیکی که از دهه 1960 آغاز شد، ظهور کرد.[۵]

جنبش های رمانتیک تمایل دارا‌هستند از آیین سنتی بدور شوند و در تأیید شیوه های عرفانی، مسجد قبا مشهد غیر ساده و عجیب و غریب شبیه جنبش های معنوی میباشند.[۶]

اوون توماس ادعا میکند که پیچیدگی و عدم ساختار جانور در تکان های رمانتیک در جنبش های معنوی نیز وجود داراست.

بر پایه ی بازرسی ای که بوسیله مرکز تحقیقات پیو در سال 2012 اجرا شد، تعداد آمریکایی هایی که با هیچ شرعی ارتباط برقرار نمی کنند از 15٪ در 2007 به 20٪ در 2012 افزایش یافته می‌باشد ،و این تعداد همچنان در حال رشد می‌باشد. گفته میشود که یک پنجم مردم ایالات متحده و یک سوم بزرگسالان پایین 30 سال با هیچ مذهبی ارتباط ندارند اما به نوعی معنوی بودن را فهم و شعور میکنند. از این تعداد آمریکایی های غیرمستقیم مذهبی، 37٪ خود را به عنوان معنوی طبقه بندی می کنند اما مذهبی نیستند، در حالی که 68٪ میگویند به خدا ایمان دارا هستند و 58٪ احساس ارتباط عمیق با زمین دارند.[۷][۸]

اقبال به معنویت گرایی میان مردم و محققان به تکان روندهای فرهنگی اجتماعی به سمت نهادزدایی، شخصی سازی و جهانی سازی مرتبط بوده هست.

جایگزینی نسلی به عنوان یک برهان قابل توجه در رشد افراد غیروابسته به ساختار دین شناخته شده است.[۹]

از حیث جمعیتی، تحقیقات نماد داده می‌باشد که جمعیت مستقل مذهبی جوان تر، عمدتا مرد و 35٪ آن‌ها بین سنین 18 تا 29 سال می باشند. برعکس، تنها 8٪ افراد غیروابسته به دین 65 سال و بالاتر می باشند. در کل کسانی که به مذهب سازمان یافته وابسته نیستند، 56٪ مرد و 44٪ زن هستند.[۱۰][۱۱]

ویژگی ها
به گفته ابی دی، برخی از افرادی که به دین انتقاد می کنند، آن را نهادی تحمیل گر و غیرقابل انعطاف می دانند.برای اکثری از مردم، معنوی بودن اما نه دینی، رد آئین به طور کامل نیست، بلکه نمی‌خواهد به وسیله نهادهای فقاهتی محدود خواهد شد[۱۲]

به گفته لیندا مرکادانت، تکان معنوی البته نه فقاهتی کلاً موضع قاطعانه ضد جزم اندیشی دارا هستند. آنها نه فقط ادعا می کنند که ایمان و اعتقاد و باور غیر ضروری است، بلکه بالقوه مضر می‌باشد یا حداقل مانعی برای معنویت می باشد.[۱۳]

به گفته فیلیپ دی کنسن، بسیاری از کسانی که به عنوان معنوی نه دینی شناخته می شوند، در بین معنویت شخصی و عضویت در یک سازمان مذهبی متعارف بحران دارند. بیشتر آنها برای کنجکاوی، آزادی فکری و رویکرد تجربی به آئین ارزش قائل می باشند. بخش اعظمی تا آنجا پیش میروند که آیین سازمان یافته را دشمن مهم معنویت اصیل می‌دانند و ادعا می کنند که معنویت بازتاب خصوصی و تجربیات خصوصی هست - نه دین عمومی.[۱۴]

"مذهبی" بودن یک معنا نهادی را به همپا دارد، معمولاً با سنت های ابراهیمی هم پا هست تا در مراسم عبادی شرکت کنند، در مقابل، "معنوی" بودن، به معنای تمرین شخصی و توانمندسازی شخصی است که باید با عمیق ترین انگیزه های زندگی انجام شود.[۱۵]

در بهره، در فرهنگهایی که به شدت به ساختارهای نهادی مشکوک هستند و برای آزادی و خودمختاری فردی ارزش زیادی قائل میباشند، معنویت معنای بسیار مثبتی دارد، در حالی که به مذهب ، رویت کرد منفی وجود داراست.
انتقاد[بازنویسی]
برخی این دنیا بینی را محصولی از تمدن مصرف کننده سکولار آمریکایی تعریف نموده است و بسیار بدور از جامعه. کسانی که ادیان باستان را کسل کننده البته خویش را منحصربه‌فرد و دیدنی میدانند.

منتقدان دیگر داعیه می نمایند که در دنیا بینی "معنوی ولی خیر مذهبی"، خودشناسی و رویش خویش با قضیه خداشناسی معادل گردیده‌است، و اعتنا شخص را به سمت داخل و خویش معطوف می نماید. در فیض، نیروهای سیاسی، اقتصادی و اجتماعی که دنیا را صورت میدهند گزینه غفلت قرار میگیرند و سوای هیچ سیرتکامل مراقبتی رها میگردند.[۱۶]

بعلاوه، برخی از دانشمندان، سطح معنوی نسبی جاری ساختن خاص درین حرکت اشاره کرده اند. عرفان کلاسیک در ادیان بلندمرتبه دنیا به اختصاص همیشگی غالباً به صورت زهدو تقوا زمانبر مقطع، دقت کبیر به نماز و تزکیه نیاز داراست. در مقابل، درین حرکت اشخاص تشویق می‌شوند که به صورت تفننی اجرا معنوی را اعمال دهند آن هم به طرق معنوی غالباً غیر معمول ، غیر طاقت فرسا گیرانه و سوای نرم‌افزار و حق تقدم بندی .

معنویت‌گرایی آیین‌ناباورانه یا معنوی اما نه مذهبی (به انگلیسی: Spiritual but not religious)، عبارتی ابتکاری برای تعریف‌و‌تمجید زندگی معنوی که دین را صرفا و بهترین طریق برای رویش معنوی نمی‌داند. شماره تلفن مسجد قبا مشهد به طور سنتی، کلمات مذهبی و معنوی به صورت هم معنی برای بیان جنبه‌های مختلف دین به کار گرفته می‌شد؛ البته در کاربرد معاصر، معنوی، اغلب برای بیان دنیای درونی افراد به عمل گرفته میگردد.[۱] که بر تندرست و بهروزی روان_بدن_ ذهن تأکید دارد. در حالی که آئین به بعدها جمعی و نهادی توجه داراست.[۲]

البته همچنانی که ارائه تعریفی جامع برای آیین شغل دشواری است این مساله درخصوص معنویت نیز آدرس مسجد قبا مشهد راستگو می‌باشد.[۳] ارلندسون این حرکت را در آمریکا در کتاب خود با عنوان "معنوی نه فقاهتی" در سال 2000 مطرح کرد.[۴]

خاستگاه و آمار جمعیتی
این پدیده احتمالاً در منفعت جنبش نو رمانتیکی که از دهه 1960 آغاز شد، ظهور کرد.[۵]

جنبش های رمانتیک تمایل دارا‌هستند از آیین سنتی بدور شوند و در تأیید شیوه های عرفانی، مسجد قبا مشهد غیر ساده و عجیب و غریب شبیه جنبش های معنوی میباشند.[۶]

اوون توماس ادعا میکند که پیچیدگی و عدم ساختار جانور در تکان های رمانتیک در جنبش های معنوی نیز وجود داراست.

بر پایه ی بازرسی ای که بوسیله مرکز تحقیقات پیو در سال 2012 اجرا شد، تعداد آمریکایی هایی که با هیچ شرعی ارتباط برقرار نمی کنند از 15٪ در 2007 به 20٪ در 2012 افزایش یافته می‌باشد ،و این تعداد همچنان در حال رشد می‌باشد. گفته میشود که یک پنجم مردم ایالات متحده و یک سوم بزرگسالان پایین 30 سال با هیچ مذهبی ارتباط ندارند اما به نوعی معنوی بودن را فهم و شعور میکنند. از این تعداد آمریکایی های غیرمستقیم مذهبی، 37٪ خود را به عنوان معنوی طبقه بندی می کنند اما مذهبی نیستند، در حالی که 68٪ میگویند به خدا ایمان دارا هستند و 58٪ احساس ارتباط عمیق با زمین دارند.[۷][۸]

اقبال به معنویت گرایی میان مردم و محققان به تکان روندهای فرهنگی اجتماعی به سمت نهادزدایی، شخصی سازی و جهانی سازی مرتبط بوده هست.

جایگزینی نسلی به عنوان یک برهان قابل توجه در رشد افراد غیروابسته به ساختار دین شناخته شده است.[۹]

از حیث جمعیتی، تحقیقات نماد داده می‌باشد که جمعیت مستقل مذهبی جوان تر، عمدتا مرد و 35٪ آن‌ها بین سنین 18 تا 29 سال می باشند. برعکس، تنها 8٪ افراد غیروابسته به دین 65 سال و بالاتر می باشند. در کل کسانی که به مذهب سازمان یافته وابسته نیستند، 56٪ مرد و 44٪ زن هستند.[۱۰][۱۱]

ویژگی ها
به گفته ابی دی، برخی از افرادی که به دین انتقاد می کنند، آن را نهادی تحمیل گر و غیرقابل انعطاف می دانند.برای اکثری از مردم، معنوی بودن اما نه دینی، رد آئین به طور کامل نیست، بلکه نمی‌خواهد به وسیله نهادهای فقاهتی محدود خواهد شد[۱۲]

به گفته لیندا مرکادانت، تکان معنوی البته نه فقاهتی کلاً موضع قاطعانه ضد جزم اندیشی دارا هستند. آنها نه فقط ادعا می کنند که ایمان و اعتقاد و باور غیر ضروری است، بلکه بالقوه مضر می‌باشد یا حداقل مانعی برای معنویت می باشد.[۱۳]

به گفته فیلیپ دی کنسن، بسیاری از کسانی که به عنوان معنوی نه دینی شناخته می شوند، در بین معنویت شخصی و عضویت در یک سازمان مذهبی متعارف بحران دارند. بیشتر آنها برای کنجکاوی، آزادی فکری و رویکرد تجربی به آئین ارزش قائل می باشند. بخش اعظمی تا آنجا پیش میروند که آیین سازمان یافته را دشمن مهم معنویت اصیل می‌دانند و ادعا می کنند که معنویت بازتاب خصوصی و تجربیات خصوصی هست - نه دین عمومی.[۱۴]

"مذهبی" بودن یک معنا نهادی را به همپا دارد، معمولاً با سنت های ابراهیمی هم پا هست تا در مراسم عبادی شرکت کنند، در مقابل، "معنوی" بودن، به معنای تمرین شخصی و توانمندسازی شخصی است که باید با عمیق ترین انگیزه های زندگی انجام شود.[۱۵]

در بهره، در فرهنگهایی که به شدت به ساختارهای نهادی مشکوک هستند و برای آزادی و خودمختاری فردی ارزش زیادی قائل میباشند، معنویت معنای بسیار مثبتی دارد، در حالی که به مذهب ، رویت کرد منفی وجود داراست.
انتقاد[بازنویسی]
برخی این دنیا بینی را محصولی از تمدن مصرف کننده سکولار آمریکایی تعریف نموده است و بسیار بدور از جامعه. کسانی که ادیان باستان را کسل کننده البته خویش را منحصربه‌فرد و دیدنی میدانند.

منتقدان دیگر داعیه می نمایند که در دنیا بینی "معنوی ولی خیر مذهبی"، خودشناسی و رویش خویش با قضیه خداشناسی معادل گردیده‌است، و اعتنا شخص را به سمت داخل و خویش معطوف می نماید. در فیض، نیروهای سیاسی، اقتصادی و اجتماعی که دنیا را صورت میدهند گزینه غفلت قرار میگیرند و سوای هیچ سیرتکامل مراقبتی رها میگردند.[۱۶]

بعلاوه، برخی از دانشمندان، سطح معنوی نسبی جاری ساختن خاص درین حرکت اشاره کرده اند. عرفان کلاسیک در ادیان بلندمرتبه دنیا به اختصاص همیشگی غالباً به صورت زهدو تقوا زمانبر مقطع، دقت کبیر به نماز و تزکیه نیاز داراست. در مقابل، درین حرکت اشخاص تشویق می‌شوند که به صورت تفننی اجرا معنوی را اعمال دهند آن هم به طرق معنوی غالباً غیر معمول ، غیر طاقت فرسا گیرانه و سوای نرم‌افزار و حق تقدم بندی .