?????? ???? ???? ??? ????

شبر بن محمد حویزی

شُبَّر بن محمد حویزی فقید و محدّث امامی قرن دوازدهم، سرسلسله قبیله شبّر میباشد. وی در نجف به علم آموزی فقه و حدیث پرداخت. بعد از اشراف عثمانی ها بر عراق در قبال اشغالگران قیام کرد اما به جهت دسیسه برخی روسای قبایل ناکامی خورد. بیش تر از ۳۰ تاثیر برای حویزی برشمرده‌اند که عمدتاً درباره تفصیل حالا علما و انساب، فقه و حدیث مسجد قبا مشهد میباشد.

نسب و به دنیا آمدن
حویزی سرسلسله قبیله شبّر، شاخه‌ای از مشعشعیان، میباشد که نسب آن‌ها به امام کاظم (ع) می رسد.[۱] پدرش، محمدبن ثنوان، محدّث و فقید فقاهتی بود. شبّر در ۱۱۲۲ق در حویزه/ هویزه متولد شد و در همانجا رویش یافت، بعد از آن به نجف مسافرت کرد و به علم آموزی فقه و حدیث آدرس مسجد قبا مشهد پرداخت.

اساتید
وی ا ز احمد بن اسماعیل جزایری، رضی الدین بن محمد موسوی عاملی مکی، نصرالله معلم حائری و یوسف بن عبدالله بحرینی (متوفی ۱۱۷۱) اذن قصه ا رزرو مسجد قبا مشهد خذ کرد.[۲]

قیام در مقابل عثمانی
بعداز اشراف عثمانیان بر عراق، حویزی برخی بزرگان عرب، مانند روحانی حمود آل ثنا و روحانی خلیل آل عباس، را به قیام در قبال اشغالگران فراخواند و با آماده آوردن سپاهی در ۱۱۶۰ به نبرد با عثمانیان پرداخت. سپاه وی آغاز پیروزیهایی استخراج کرد، ولی به منجر دسیسه برخی رؤسای قبایل باخت خورد و حویزی به اسارت به بغداد برده شد، اما بعداز مدتی آزاد شماره تلفن مسجد قبا مشهد شوید.[۳]

تالیفات
بیش تر از سی تیتر تاثیر برای حویزی برشمرده‌اند که عمدتاً درباره گستردن اکنون علما و انساب، فقه و حدیث میباشد. بعضی از مهم‌ترین آن ها عبارتند از:

الذَخیرةُ فی العُقبی فی مَوَدَّةِ ذَاو القُربی، در تفصیل نسب سید علی خان بن سیدخلف حویزی.[۴]
رسالة فی نسب محمد المشعشعی، درباره نسب جد اعلای خویش، سید محمد بن فلاح مشعشعی.[۵]
کنزالسعادة، در گستردن درحال حاضر شماری از عالمان.[۶]
جُنَّةُ البَرِیة فی اَحکامِ التَقیة یا این که به تعبیر و تفسیر دیگر جنّةالامامیة فی احکام التقیة؛ [۷] حُجّةالخصام، درباره قیام برای اقامه حق در بعدازظهر غایب بودن.[۸]
حرمةالتمتّع بالفاطمیات یا این که الجمع دربین الفاطمیین، که گزینه اعتنا عالمان اکثری قرار گرفته میباشد.[۹]
صَفوَةَ المرام، کناره‌ای مبسوط بر مدارک الاحکام سید محمد عاملی
رساله هایی شرعی در موضوعات متعدد، برای مثال درباره وجوب غسل آدینه، احکام خوردنی‌ها و آشامیدنی‌ها و خمس.[۱۰]
کناره بر اصول کافی و بحارالانوار و اثراتی در دانش رجال.[۱۱]
درگذشت
تاریخ درگذشت او‌را حرزالدین ۱۱۷۰ق[۱۲] بیان نموده است و محسن امین ۱۱۷۸ق [۱۳] ، البته جاسم حسن شبّر[۱۴] هر دو را غلط دانسته و عهد و پیمان آقابزرگ طهرانی[۱۵] را پذیرفته که نوشته حویزی در ۱۱۸۶ یا این که حدود ۱۱۹۰ درگذشته میباشد. حویزی در بقعه امام علی(ع) به خاک امانت شد.[۱۶] یک کدام از ادبای هم بعد از ظهر‌اش، رساله‌ای در گستردن هم اکنون او نوشته میباشد.[۱۷]

پانویس
کیاءگیلانی، احمدبن محمد، سراج الانساب، ص۹۲؛ حرزالدین، محمد، معارف الرجال فی تراجم العلماء و الادباء، ج۱، ص۳۵۱؛ حمدی جعفری، محمد، عشائر و أسرالسادة الحسینیة فی العراق و الوطن العربی، ج۱، ص۱۰۰؛ روضان، عبدعون، موسوعة عشائر العراق: تاریخ، انساب، رجالات، مآثر، ج۲، ص۳۹۳.
حرزالدین، محمد، معارف الرجال فی تراجم العلماء و الادباء، ج۱، ص۳۵۱؛ امین، ج۷، ص۳۳۰؛ آقابزرگ طهرانی، طبقات، ص۳۳۲، ۳۳۴، ۶۵۰؛ عامری، ناصر عبدالحسن، موسوعة انساب العشائر العراقیة: السادة العلویون، ج۱، ص۱۸۳؛ ر.ک: آقابزرگ طهرانی، الذریعه، ج۱۱، ص۱۴۴.
ر.ک: حرزالدین، مح

شبر بن محمد حویزی

شُبَّر بن محمد حویزی فقید و محدّث امامی قرن دوازدهم، سرسلسله قبیله شبّر میباشد. وی در نجف به علم آموزی فقه و حدیث پرداخت. بعد از اشراف عثمانی ها بر عراق در قبال اشغالگران قیام کرد اما به جهت دسیسه برخی روسای قبایل ناکامی خورد. بیش تر از ۳۰ تاثیر برای حویزی برشمرده‌اند که عمدتاً درباره تفصیل حالا علما و انساب، فقه و حدیث مسجد قبا مشهد میباشد.

نسب و به دنیا آمدن
حویزی سرسلسله قبیله شبّر، شاخه‌ای از مشعشعیان، میباشد که نسب آن‌ها به امام کاظم (ع) می رسد.[۱] پدرش، محمدبن ثنوان، محدّث و فقید فقاهتی بود. شبّر در ۱۱۲۲ق در حویزه/ هویزه متولد شد و در همانجا رویش یافت، بعد از آن به نجف مسافرت کرد و به علم آموزی فقه و حدیث آدرس مسجد قبا مشهد پرداخت.

اساتید
وی ا ز احمد بن اسماعیل جزایری، رضی الدین بن محمد موسوی عاملی مکی، نصرالله معلم حائری و یوسف بن عبدالله بحرینی (متوفی ۱۱۷۱) اذن قصه ا رزرو مسجد قبا مشهد خذ کرد.[۲]

قیام در مقابل عثمانی
بعداز اشراف عثمانیان بر عراق، حویزی برخی بزرگان عرب، مانند روحانی حمود آل ثنا و روحانی خلیل آل عباس، را به قیام در قبال اشغالگران فراخواند و با آماده آوردن سپاهی در ۱۱۶۰ به نبرد با عثمانیان پرداخت. سپاه وی آغاز پیروزیهایی استخراج کرد، ولی به منجر دسیسه برخی رؤسای قبایل باخت خورد و حویزی به اسارت به بغداد برده شد، اما بعداز مدتی آزاد شماره تلفن مسجد قبا مشهد شوید.[۳]

تالیفات
بیش تر از سی تیتر تاثیر برای حویزی برشمرده‌اند که عمدتاً درباره گستردن اکنون علما و انساب، فقه و حدیث میباشد. بعضی از مهم‌ترین آن ها عبارتند از:

الذَخیرةُ فی العُقبی فی مَوَدَّةِ ذَاو القُربی، در تفصیل نسب سید علی خان بن سیدخلف حویزی.[۴]
رسالة فی نسب محمد المشعشعی، درباره نسب جد اعلای خویش، سید محمد بن فلاح مشعشعی.[۵]
کنزالسعادة، در گستردن درحال حاضر شماری از عالمان.[۶]
جُنَّةُ البَرِیة فی اَحکامِ التَقیة یا این که به تعبیر و تفسیر دیگر جنّةالامامیة فی احکام التقیة؛ [۷] حُجّةالخصام، درباره قیام برای اقامه حق در بعدازظهر غایب بودن.[۸]
حرمةالتمتّع بالفاطمیات یا این که الجمع دربین الفاطمیین، که گزینه اعتنا عالمان اکثری قرار گرفته میباشد.[۹]
صَفوَةَ المرام، کناره‌ای مبسوط بر مدارک الاحکام سید محمد عاملی
رساله هایی شرعی در موضوعات متعدد، برای مثال درباره وجوب غسل آدینه، احکام خوردنی‌ها و آشامیدنی‌ها و خمس.[۱۰]
کناره بر اصول کافی و بحارالانوار و اثراتی در دانش رجال.[۱۱]
درگذشت
تاریخ درگذشت او‌را حرزالدین ۱۱۷۰ق[۱۲] بیان نموده است و محسن امین ۱۱۷۸ق [۱۳] ، البته جاسم حسن شبّر[۱۴] هر دو را غلط دانسته و عهد و پیمان آقابزرگ طهرانی[۱۵] را پذیرفته که نوشته حویزی در ۱۱۸۶ یا این که حدود ۱۱۹۰ درگذشته میباشد. حویزی در بقعه امام علی(ع) به خاک امانت شد.[۱۶] یک کدام از ادبای هم بعد از ظهر‌اش، رساله‌ای در گستردن هم اکنون او نوشته میباشد.[۱۷]

پانویس
کیاءگیلانی، احمدبن محمد، سراج الانساب، ص۹۲؛ حرزالدین، محمد، معارف الرجال فی تراجم العلماء و الادباء، ج۱، ص۳۵۱؛ حمدی جعفری، محمد، عشائر و أسرالسادة الحسینیة فی العراق و الوطن العربی، ج۱، ص۱۰۰؛ روضان، عبدعون، موسوعة عشائر العراق: تاریخ، انساب، رجالات، مآثر، ج۲، ص۳۹۳.
حرزالدین، محمد، معارف الرجال فی تراجم العلماء و الادباء، ج۱، ص۳۵۱؛ امین، ج۷، ص۳۳۰؛ آقابزرگ طهرانی، طبقات، ص۳۳۲، ۳۳۴، ۶۵۰؛ عامری، ناصر عبدالحسن، موسوعة انساب العشائر العراقیة: السادة العلویون، ج۱، ص۱۸۳؛ ر.ک: آقابزرگ طهرانی، الذریعه، ج۱۱، ص۱۴۴.
ر.ک: حرزالدین، مح