معاش محمد عبادت کننده
محمد عبادت کننده فرزند موسی کاظم، هفتمی امام شیعه ها هست که از مادری به اسم ام احمد متولد شدهاست که براین اساس میاقتدار او را اخوی تنی حمزه بن موسی و احمد بن موسی دانست. به گزارش مورخان، در طی حیات موسی کاظم، محمد عبادت کننده بومی شهر مدینه مسجد قبا مشهد بوده میباشد.
پس از وفات بابا (۱۸۳ (قمری)) و انتصاب علی بن موسی رضا تحت عنوان ولیعهد مامون عباسی، او قصد مسافرت به مشهد و دیدار اخوی خویش را میکند که در وسط رویه، در جای کنونی مرقد وی، فوت مینمایند. تاریخ درگذشت او به صورت ظریف نقل نشده میباشد اما مورخان شیعه، اوایل سده سوم هجری قمری را جواب این سوال های تیتر آدرس مسجد قبا مشهد کردهاند.
در ارتباط روش مرگ او اختلاف لحاظ وجود دارااست. برخی مورخان شیعه، عارض شدن تب شدید و مرگ طبیعی را تیتر کردهاند و بعضی نیز حمله نظامیان عباسی به کاروان یار او و امان دریافت کردن او در منزل فردی به اسم عبدالله خطیب که از خوانین حوزه و دوستدار امامان شیعه بوده را نقل رزرو مسجد قبا مشهد مینمایند.
جاسوسان والی ناحیه محل اختفای او را به والی که «اسکندر» اسم داشته میباشد، گزارش مینمایند و منزل آیتم محاصره قرار میگیرد. در نبردی که فی مابین محمد عبادت کننده و سربازان اعمال میگیرد، محمد عبادت کننده کشته می گردد و بوسیله وابستگان عبدالله خطیب در جای مدرن به خاک امانت شماره تلفن مسجد قبا مشهد می شود.[۲]
منابع
[بازنویسی]
1.↑ ذبیحالله محلاتی (۱۳۸۵)، «جلد سوم»، ریاحینالشریعه، دارالکتب الاسلامیه، ص. ۳۵۸، شابک ۹۶۴-۴۴۰-۳۲۱-۵
2.↑ داود نعیمی (۱۳۸۲)، «فصل سوم و چهارم»، درنگی در زیستطومار شاهزاده محمد عبادت کننده مدفون در مشهد میقان اراک، اسم شهر محل چاپ: اداره تمام اوقاف و کارها خیریه استان مرکزی، شابک ۹۶۴-۰۶-۱۴۲۷-۰
2.جمهوری اسلامی ایران صفوی یا این که امپراتوری صفوی، به کشورایران زیر سلطنت دودمان صفوی از سال ۱۵۰۱ تا ۱۷۳۶ میلادی اشاره دارااست. از امپراتوری صفوی اکثر اوقات تحت عنوان یکی امپراتوریهای باروت و شروع تاریخ امروزی کشورایران حافظه میشود. تغییر تحول مذهب ایرانیان از سنی به شیعه درین زمان به وقوع پیوست. حکومت صفویه در سال ۱۵۰۱ میلادی بوسیله فرمانروا اسماعیل یکم و بر مبنای طریقه و ایدئولوژی صفویان در تبریز نهاد گذارده شد و واپسین فرمانروا صفوی، فرمانروا فرمان روا حسین در سال ۱۷۲۲ از افغانها باخت خورد و خویش را تسلیم آنها کرد. از آن پس تا ۱۴ سال آنگاه، این دولت بهطور اسمی برقرار بود؛ تا اینکه در سال ۱۷۳۶ میلادی به وسیله نادرشاه افشار از انحلال یافت.
3.صفویان دودمانی اهل ایران و از نسل صوفیان طریقت صفویه بودند که حدود ۲۳۵ سال بر جمهوری اسلامی ایران حکمرانی کردند. این دودمان بهشدت با کردها، ترکمانها،[۳] گرجیها،[۴] چرکسها[۵] و مقامات خوب از یونانیان پونتی[۶] لینک نژادی داشت. آن ها به لهجه تُرکی آذربایجانی صحبت میگفتند و رخنهسازی گردیده بودند و بعد از شیعه شدن آنها ایلهای سوراخ به آنها پیوستند که یک کدام از مهمترین آنان قزلباش بودند.[۷] با سپری شد هشتصد و پنجاه سال از هلاکت شاهنشاهی ساسانی یک حکومت اهل ایران توانست بر سراسر حوزهای که تا قبل از اینً حکومتهای محلی مانند طاهریان، صفاریان، سامانیان، غوریان، زیاریان، آل بویه، سربداران و مظفریان بر بخشی از آن حکمرانی میکردند مسلط خواهد شد. فرمانروایی صفویان تمرکزگرا و مطلقه بود. رابطه ها کشورایران و اروپا به جهت دشمنی صفویه با عثمانی و بازرگانی ابریشم پیشرفت یافت و پیکارهای مذهبی با عثمانیان و ازبکها فیس اعطا کرد.

مسجد قبا مشهد چه ویژگیهایی دارد؟